Τετάρτη, 13 Ιουλίου 2016

Ευτυχώς που υπάρχει η διάνοια και «λογικεύει» την ψυχή



Στην σημερινή εποχή που κατά κανόνα είναι υλιστική, δημιουργείται ένα μεγάλο κενό. Από την μία έχουμε την αυθόρμητη και ακατανίκητη τάση του ανθρώπου να επικοινωνήσει με την διάνοιά του, την αυθύπαρκτη και ουσιαστική διάνοια που διαθέτει εδώ στη γη και δια αυτής να μεταφερθεί στους χώρους της συλλογικής διανοίας, όπου η αγάπη, η γαλήνη και η ηρεμία επικρατούν, όπου η συνύπαρξη είναι αυτονόητη και η δημιουργία κοινό αίτημα του συνόλου. Από την άλλη έχουμε όλους τους περισπασμούς που αντιμετωπίζει ο άνθρωπος από τον καθημερινό του αγώνα για την επιβίωση, ένα αγώνα άδικο, σκληρό και καταστροφικό για την αληθινή του φύση, αυτήν που επιδιώκει την αγάπη και την αρμονία.





Το κενό τώρα θα καλυφθεί με τα βιβλία της Σειράς «Ας πολεμήσουμε την κατάθλιψη, την μάστιγα της εποχής μας».



Όλα τα βιβλία της σειράς προκαλούν μια επανάσταση. Την επανάσταση του ανθρώπου με μόνο αιτούμενο την προσωπική του υγεία, την ειρηνική του συνύπαρξη και το δικαίωμα της συμμετοχής του στην δημιουργία νέων έργων της διανοίας, που θα ανακουφίσουν την κοινωνία από τα άδικα βάρη που έχει συσσωρεύσει.


Οι Έλληνες στην αρχαιότητα, διέθεταν μια ιδιότητα που σήμερα έχει χαθεί, δεν είναι όμως αργά για να την ξαναβρούμε. Επικοινωνούσαν εύκολα και γρήγορα με τον χώρο της Ελληνικής διανοίας, μια περιοχή στο Σύμπαν, που είχε κατασκευασθεί ειδικά για αυτούς από ανώτερη διάνοια και όπου όμορφοι άνθρωποι, με την εμφάνιση «θεών» κινούνταν, συνυπήρχαν, χαμογελούσαν, γιόρταζαν, συζητούσαν και όλοι ήταν φανερό ότι υποκινούνταν από την κοινή ιδιότητα, που αργότερα ονομάστηκε «αγάπη».



Η διάνοια είναι η πιο φιλική προς τον άνθρωπο ιδιότητα της ψυχής, γιατί αυτή διαθέτει μια νοημοσύνη, που λείπει από την ψυχή, την νοημοσύνη που περιλαμβάνει τον άνθρωπο και τα έργα του, την ζωή του και τις πράξεις του, τις κοινωνίες του και τον θάνατό του. Μια νοημοσύνη που λειτουργεί προστατευτικά για τον άνθρωπο και επ’ αγαθώ για τα έργα του, που θέλει να τον περιθάλψει, να τον καθοδηγήσει και να του δείξει τον δρόμο, ήπια και ομαλά, εν αντιθέσει με την ψυχή που μέσα από την ισχυρή συγγένεια που έχει με το σύμπαν παράγει συντριπτικές καταστάσεις ώστε μέσα από την καταστροφή να προέλθει η αναδόμηση.



Δεν είναι το ίδιο η διάνοια με την ψυχή, ευτυχώς δεν είναι το ίδιο, γιατί εκεί που η ψυχή δρα, η διάνοια καθοδηγεί, εκεί που η ψυχή αναγκάζει, η διάνοια προτρέπει, εκεί που η ψυχή οδηγεί τον άνθρωπο σε ακραίες καταστάσεις της συνείδησής του, η διάνοια διδάσκει την συνείδηση και την υποστηρίζει στην αναγκαστική αναβάθμισή της.

Και είναι η δύναμη της διανοίας αυτό που χρειάζεται την σημερινή εποχή, για να μπορέσει ο άνθρωπος να αποκτήσει ξανά τον έλεγχο στις άυλες παραμέτρους που κυριαρχούν στην ζωή του και να την κατευθύνει σε ασφαλείς προορισμούς.



Έτσι, τελικά γίνεται το θαύμα, που δεν είναι παρά η ανίκητη εκδήλωση της ψυχής στην κατεύθυνση που η διάνοια προδικάζει. Αυτό στο μέτρο του ανθρώπου μπορεί να είναι η ίαση από ασθένεια που τον απασχολεί. Εάν όμως μιλάμε για την ψυχή των Ελλήνων τότε η αυθόρμητη και συντεταγμένη εκδήλωσή της, σύμφωνα με τις λογικές επιλογές της Συλλογικής της Διανοίας, μπορεί να είναι το Θαύμα που περίμενε κάθε άνθρωπος σε αυτόν τον πλανήτη για να ιαθεί από τα δεινά που το ανοίκειο περιβάλλον επισωρεύει πάνω του. Και μπορεί να είναι η ίαση της κοινωνίας από τις καταστροφικές συνέπειες που έχει πάνω της η λογική των όπλων και του ανταγωνισμού, τόσο αντίθετη με την έννοια της επ’ αγαθώ συνύπαρξης των ανθρώπων, που είναι απαραίτητη για την ψυχική υγεία.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου