Ένα Τραγούδι μια Ιστορία



Ποιος δρόμος - Καζαντζίδης - Μαρινέλλα - Κούρκουλο



«Από παλιά είχα πάθος για τον κινηματογράφο. Έπαιξα σε πολλές ταινίες. Περίπου σε τριάντα ή σαράντα.



Σε μια ταινία ο Κούρκουλος σηκώνεται απ' το τραπέζι και έρχεται και τραγουδάμε αγκαλιασμένοι "Ο δρόμος είναι σκοτεινός". Και στη συνέχεια -- ήταν η απαίτηση του σκηνοθέτη -- τον μαχαιρώνουν.»

(«Υπάρχω», σελ. 227, Εκδόσεις Λιβάνη)

Έτσι αφηγείται ο Στέλιος Καζαντζίδης -- στα 1980, στον Βασίλη Βασιλικό, την επαγγελματική του «επαφή» με τον κινηματογράφο, αλλά και την ανάμνησή του από τα γυρίσματα της ταινίας «Οι αδίστακτοι».

Στο απόσπασμα της ταινίας, που ακολουθεί, πέραν των πρωταγωνιστών ηθοποιών, (του Νίκου Κούρκουλου και της Μαίρης Χρονοπούλου) και των Καζαντζίδη και Μαρινέλλας, διακρίνονται ο Δημήτρης Τζάρας (όρθιος με το μπαγλαμά), ο Σπύρος Ευσταθίου (μπουζούκι), ο Πάνος Ιατρού (κόντρα -- μπάσο), και στα δεξιότερα του πάλκου ο πολύ νέος, τότε, Χρήστος Νικολόπουλος.







---------------------


Σωτηρία Μπέλλου | Δε λες κουβέντα, κρατάς κρυμμένα μυστικά και ντοκουμέντα




H ιδιαίτερη ιστορία του εκπληκτικού τραγουδιού που ερμήνευσε η αρχόντισσα του ρεμπέτικου, η οποία γεννήθηκε στις 22 Αυγούστου του 1921.

Σωτηρία Μπέλλου. Η γυναίκα που κέρδισε με την αξία της τον τίτλο της "αρχόντισσας του ρεμπέτικου". Μια αξέχαστη, ανεπανάληπτη ερμηνεύτρια, που "λειτουργούσε" καλύτερα όταν άκουγε μπουζούκι, παρά τα έγχορδα της ορχήστρας.

Από τη μεταπολίτευση και μετά, ξεκίνησε να συνεργάζεται και με πιο "έντεχνους" συνθέτες.

Αρχικά με τον Διονύση Σαββόπουλο το 1975. Μαζί του, τραγούδησε σε δεύτερη εκτέλεση το θρυλικό, πασίγνωστο και τόσο εμβληματικό "Ζεϊμπέκικο" ("Μ’ αεροπλάνα και βαπόρια").

`Ενα από τα πιο αγαπημένα τραγούδια που ερμήνευσε η αξέχαστη Σωτηρία Μπέλλου, είναι το "Δε λες κουβέντα". Ήταν το 1981 όταν ο Μούτσης ζήτησε τη συμμετοχή της στον πρώτο "προσωπικό" δίσκο που ετοίμαζε πάνω σε στίχους του Κώστα Τριπολίτη (το εκπληκτικό "Φράγμα").



Η Μπέλλου θα έλεγε τρία τραγούδια στο άλμπουμ. Ανάμεσα σε αυτά ήταν το "Δε λες κουβέντα".. Ο συνθέτης επέλεξε να γράψει μουσικές που θα ήταν πιο κοντά στο δικό της στυλ της. `Εφτιαξε, λοιπόν, το συγκεκριμένο σε ζεϊμπέκικο ρυθμό.

Ωστόσο, ο Μούτσης πρόβαρε με τη Σωτηρία μόνο τα τρία κουπλέ του τραγουδιού, χωρίς να της αποκαλύψει ότι ενδιάμεσα υπήρχε και ρεφρέν το οποίο ερμήνευε ο ίδιος. Αυτό συνέβη-καθώς ο ίδιος ανέφερε χρόνια αργότερα- επειδή ο ρυθμός του δεν ταίριαζε στο ύφος της. Προτίμησε, λοιπόν, να το πει εκείνος...

Ολοκληρώθηκε τελικά η ηχογράφηση του τραγουδιού -όπως και των άλλων- κι έτσι δεν έμενε πλέον παρά η κυκλοφορία του δίσκου…

Λίγες μέρες αργότερα, ένα πρωί, η Μπέλλου χτυπά το κουδούνι του σπιτιού του Μούτση σε έξαλλη κατάσταση. "Τι τραγούδι είναι αυτό που μου έδωσες;" τον ρωτά. "Όλο `όχι` λέει. Δεν αυτό, δεν εκείνο, δεν το άλλο. Τίποτα αισιόδοξο". Αξίζει να σημειωθεί ότι δεν έκανε κανένα σχόλιο για το ρεφρέν που προστέθηκε κι εκείνη δεν είχε ιδέα.

Λίγες μέρες αργότερα, η ίδια ξαναχτυπά το κουδούνι του σπιτιού του Δήμου Μούτση κρατώντας ένα μπουκέτο λουλούδια για να τον ευχαριστήσει. "Τελικά, είμαι τυχερή", του είπε, καθώς το τραγούδι με το που κυκλοφόρησε ο δίσκος έγινε αμέσως επιτυχία. Όσο για το συνθέτη, έγινε αργότερα ένας από τους καλύτερους φίλους της.


Δε λες κουβέντα


Στίχοι: Κώστας Τριπολίτης

Μουσική: Δήμος Μούτσης

1η ερμηνεία: Σωτηρία Μπέλλου & Δήμος Μούτσης

Δε λες κουβέντα,

κρατάς κρυμμένα μυστικά

και ντοκουμέντα

κι ακούω μόνο

συνθήματα μεταλλικά

των μικροφώνων

Ξέρω τ’ όνομά σου

την εικόνα σου και πάλι από την αρχή

ψάχνω για μια διέξοδο γυρεύοντας

μια αλλιώτικη ζωή

Περνούν οι νύχτες,

τα δευτερόλεπτα βαριά

στους λεπτοδείκτες

ζητώντας κάτι

που να μη γίνεται ουρλιαχτό

κι οφθαλμαπάτη

Ξέρω τ’ όνομά σου

την εικόνα σου και πάλι από την αρχή

ψάχνω για μια διέξοδο γυρεύοντας

μια αλλιώτικη ζωή

Στων χιλιομέτρων

την ερημιά και στη σιωπή των χρονομέτρων

ακούγονται τώρα

σειρήνες μεταγωγικά κι ασθενοφόρα

Ξέρω τ’ όνομά σου

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου